نویسنده : مرضیه & نفیسه
تاریخ : دوشنبه 1393/07/28
 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

سلاااااااااااااااام

حالتون چطوره؟

چه خبرا؟

الان که دارم این پست رو میذارم اینجا(رشت) به شدت بارونه! یعنی از دیروز غروب همین طور بی وقفه بارون شدیدی میباره! این مقدار بارونی که باریده فکرکنم کم آبی چندماه رو جبران کرده باشه

 

مطالبی که برای پست امروز در نظر گرفتم شامل 4 بخش هست.

بخش اول:این بخش اختصاص داره به فیلم حضور جناب ضابطیان در برنامه خوشاشیراز. جمعه صبح منصور ضابطیان به همراه مجید اخشابی و مهدی سلوکی مهمون برنامه خوشاشیراز با اجرای محمد سلوکی بودن. لینک دانلود کل این برنامه رو ما براتون گذاشتیم اگه لینک مشکل داره آدرس زیرش رو تو مرورگرتون کپی کنید و دانلود بفرمایید.

دانلود فیلم حضور آقای ضابطیان در خوشاشیراز

http://77.36.163.107/fars/93/archive/930725.flv

بخش دوم: چندروز پیش عکس جدیدی از آقای ضابطیان دیدم که بد ندیدم تو این پست بذارم تا دوستانی که ندیدن هم ببینند عکاس این عکس آقای کوروش جوان هستند.

 

 
بخش سوم: در این بخش فال حافظی رو که جناب کاکاوند در برنامه 1002 در تاریخ 26 مهر گرفتند رو به همراه تفسیرشون از اون فال یا غزل گذاشتیم.
 
خواب آن نرگس فتان تو بي چيزي نيست
تاب آن زلف پريشان تو بي چيزي نيست
از لبت شير روان بود که من مي گفتم
اين شکر گرد نمکدان تو بي چيزي نيست
جان درازي تو بادا که يقين مي دانم
در کمان ناوک مژگان تو بي چيزي نيست
مبتلايي به غم محنت و اندوه فراق
اي دل اين ناله و افغان تو بي چيزي نيست
دوش باد از سر کويش به گلستان بگذشت
اي گل اين چاک گريبان تو بي چيزي نيست
درد عشق ار چه دل از خلق نهان مي دارد
حافظ اين ديده گريان تو بي چيزي نيست
 
تفسیر:این غزل کمتر شنیده شده چون تو خیلی دیوان های حافظ آورده نشده! ردیف این غزل، بی تو چیزی نیست. ردیف طولانی هست که کمتر در غزلیات حافظ چنین ردیف طولانی وجود دارد.
بی چیزی نیست یعنی دلیلی داره. نشانگر چیزی هست. این علائمی که در تو میبینیم یه دلیل موجهی داره.
بخوایم این غزل رو به نیتمون بسط بدیم، یادآوری این نکته است که هر اتفاقی که میفته یه دلیلی داره، نشانه چیزی است. با دقت هرچیزی رو تحلیل کنیم میبینیم هیچ چیزی اتفاقی نیست...و این ها می تونه نشونه ای برای آینده هم باشه.
توصیه حافظ در این غزل اینه که: روی امور دنیا به تعبیر اتفاقی نگاه نکنیم. حتما یک دلیلی پشت هر موضوعی است.
 
بخش چهارم: چندتن از دوستان درخواست کرده بودند که قصه های امیرعلی که در برنامه 1001 ام پخش شد رو برای دانلود بذاریم که تو این بخش از پستمون دانلود این دو بخش رو گذاشتیم. نجمه عزیز زحمت آپلود این ویدئو رو کشیدن. با تشکر ازشون
به آرشیو صوتی مون هم سر بزنید.
 
عصبانیت رو فراموش کنید
یاعلی(ع)

 

نویسنده : مرضیه & نفیسه
تاریخ : یکشنبه 1393/07/20


از فرط گنه جهان ما شد تاریک ***** ای کاش خدا برای عرض تبریک

در عید غدیرخم به نور صلوات ***** عیدی بدهد فرج نماید نزدیک

رادیو هفتی های عزیز

سلاااااااااااااااااام


عید غدیر خم بزرگترین عید شیعیان مبارک

رادیو7 امشب، وبژه برنامۀ بزرگ عیدِ غدیر و همچنان بزرگداشت حافظِ فرزانه را با اجرای رشید کاکاوند به روی آنتن خواهد برد.

رادیو7 دوشنبه شب برنامه نخواهد داشت.

چهارشنبه شب 1000 امین برنامه رادیو 7 خواهد بود و امـــــــــــــا

هزار و یکمین برنامه رادیو 7، پنجشنبه شب، 24 مهرماه 93 پخش خواهد شد. در یکی از آیتم های این برنامه، به قصه ها و نوار قصه های قدیمی خواهند پرداخت.

در همین راستا دست اندرکاران برنامه، به دنبال نوارها و کتاب قصه های قدیمی هستند. کتاب داستان هایی چون، علیمردان خان، خاله جیران، ننه قوزی، خرگوش دانا، بز زنگوله پا، جن پینه دوز و ... .

درخواست عوامل برنامه:  از دوستانی که به کتاب قصه ها و نوارهای قدیمی دسترسی دارند و می توانند اصل این کتاب ها و نوارها به بصورت امانت در اختیار رادیو هفت قرار دهند، خواهشمندیم تا از طریق پست الکترونیکی info@radiohaft.com و یا شماره تلفن 021-88957200 با ما در تماس باشند.  

 

حالا بخش ویژه این پست اختصاص داره به گفتگوی روزنامه صبا با رادیو هفتی ها

روزنامه صبا در جدیدترین شماره اش، گفتگویی را با منصور ضابطیان ، محمد بحرانی و امیرعلی نبویان انجام داده که ما متن این گفتگو رو تو این پست براتون میذاریم.

حتی در عکس روی جلد این روزنامه نیز عکس این سه عزیز چاپ شده

  میزگرد صبا درباره رادیو هفت در گفتگو با منصور ضابطیان، محمد بحرانی و امیرعلی نبویان
تلویزیون هیچ مخالفتی با مجری‌های تمیز و خوش تیپ ندارد / ملاک ما برای برنامه سازی‌‌ همان چیزی است که دلمان دوست دارد

المیرا حصارکی: منصور ضابطیان و تیم اجرایی اش نزدیک به پنج سال (چهار سال و نیم) می شود که برنامه پر بیننده رادیو هفت را به راه انداخته اند. برنامه ای که مخاطبانش، مرز و خط نمی شناسند. بهانه های زیادی برای گفت و گو کردن با بچه های رادیو هفت وجود دارد؛ از خلاقیت بی اندازه پنجشنبه شب ها در برنامه بگیرید تا ویژه برنامه پاییز. اما صمیمیت رادیو هفت را بهانه کردیم. طراح و تهیه کننده اش می گوید موفقیت رادیو هفت، به تمام تیم تعلق دارد. بخشی از این گفتگو  با تیم رادیو هفت را در ادامه می خوانید.

برنامه‌های گفت‌و‌گو محور در ایران چه جایگاهی را دارند؟

منصور ضابطیان: گفت‌و‌گو کردن یک مهارت است. حالا اگر به عنوان یک هنر از آن نام نبریم، می‌توان این طور گفت که یک مهارت است. کسانی به خوبی آن را بلد هستند و کسانی دیگر نه. در همین مطبوعات هم اگر نگاه کنیم، به سادگی متوجه می‌شویم که عده‌ای گزارش نویس های فوق العاده‌ای هستن، اما مهارت لازم را در گفت‌و‌گو کردن ندارند. عده دیگر گفت‌و‌گو‌های خوبی را انجام می‌دهند و گزارش نویسی را بلد نیستند. در تلویزیون هم همینطور است. گاهی اوقات پیش می‌آید که خیلی از مجری‌ها مهارت‌های لازم را دارند. مونولوگ خیلی خوبی را می‌گویند. اما به دیالوگ که می‌رسند نمی‌دانند که چطور می‌توانند گفت‌و‌گو را ادامه دهند. به همین خاطر تلویزیون باید یک تجدید نظری در برنامه‌های گفت‌و‌گو محورش انجام دهد. به نظرم باید یک ساز و کار جدیدی به وجود بیاید که به هر کسی برای گفت‌و‌گو کردن اجازه داده نشود. همانطور که در تلویزیون به هر کسی اجازه اجرا داده نمی‌شود و هر فردی اجازه تهیه کنندگی یا کارگردانی ندارد. به هر حال می‌توانم در جواب به این سوال بگویم که یکی از جذاب‌ترین انواع برنامه سازی است، به شرطی که کسی که برنامه را می‌سازد یا کسی که آن گفت‌و‌گو را انجام می‌دهد، مهارت لازم را داشته باشد.

محمد بحرانی: خیلی کوتاه باید جواب بدهم، چرا که قطعا به اندازه آقای ضابطیان در این زمینه تجربه ندارم. فقط فکر می‌کنم طبق گفته او، یک برنامه گفت‌و‌گو محور زمانی در رسانه ملی جذاب است که نخواهد با ۵۰ برنامه گفت‌و‌گو محور دیگر رقابت کند. وضعیت طوری شده است که هر لحظه هر کانالی را رد بکنید، یک برنامه گفت‌و‌گو محور در ژانر‌های مختلف سیاسی، اقتصادی، هنری، سینمایی، تئا‌تر و... می‌بینیم و این موقع است که برنامه‌های گفت‌و‌گو محور جذابیت لازم خودشان را از دست می‌دهند و تشخیص برنامه خوب از بد خیلی سخت می شود.

زمانیکه تصمیم به شروع «رادیو هفت» گرفتید، به این میزان از استقبال فکر می‌کردید؟ این روز‌ها ما شاهد هستیم که برنامه «رادیو هفت» برای مخاطب ایرانی خارج از کشور هم جذاب است.

منصور ضابطیان: صادقانه بخواهم جواب بدهم، نه. یعنی فکر می‌کردم که برنامه موفقی شود و بخشی از جامعه این برنامه را دوست داشته باشند، اما فکر نمی‌کردم که در این گستره بتواند جواب دهد. گستره‌ای که خیلی وقت‌ها، خود ما را هم گیج می‌کند. برای مثال همین چند شب پیش سایت ما به دلیل مراجعه زیاد برنامه پاییز بخش پخش زنده برنامه بالا نمی‌آمد و شماره تلفن سارا اسکویی روی سایت هست و او از استرالیا، کانادا، سوئد و... تماس داشت؛ که چرا پخش زنده تان با مشکل روبرو است؟! این برای ما خیلی عجیب است. کسی در استرالیا یا امریکا زندگی می‌کند، گزینه‌های زیادی را برای تماشا کردن دارد، اما دوست دارد  «رادیو هفت» را انتخاب کند. از سوی دیگر در روستاهای کوچک و برخورد‌های مردم با ما عجیب است؛ دوست زنجانی داشتیم که برای ما از زنجان تعریف می‌کرد؛ به ما می‌گفت که در زنجان همه ساعت ۸ شب می‌خوابند و برای من عجیب است که عادت خواب مردم را تغییر داده‌اید. از این اتفاق‌ها زیاد افتاده که خود ما را گیج می‌کند و برایمان این سوال را پیش می‌آورد که ما برای چه کسی باید برنامه بسازیم. یک زمانی با یک فرد خیلی مذهبی برخورد می‌کنیم که باورمان نمی‌شود که او هم از دیدن این تیپ برنامه لذت ببرد، یک زمانی هم می‌شود که فردی سوپر روشنفکر را می‌بینیم که برنامه را دنبال می‌کند. کسانی که پز روشنفکریشان ندیدن برنامه‌های تلویزیونی است. برای همین گیج می‌شویم. اما از آنجایی که دلمان جلو آمدیم. ملاک ما برای برنامه سازی‌‌ همان چیزی است که دلمان دوست دارد و فکر می‌کنم که مردم هم آن را دوست دارند.

رادیو هفت یک برنامه تلویزیونی است، اما شیوه‌های اجرایی خاص خودش را می‌طلبد، چطوری به این شیوه ملموس در اجرا رسیده‌اید که گوش مخاطب با شما همراه است، یعنی حتی اگر با چشمش برنامه را دنبال نکند، باز هم درگیر برنامه می‌شود؟

محمد بحرانی: من قبل از اینکه وارد برنامه شوم، مخاطب آن بودم. طبیعتا وقتی وارد این برنامه شدم، خیلی برای من غریبه نبود و نیاز به کار جدید یا شیوه نویی نبود. من مجری‌های برنامه، احسان کرمی، شاهین شرافتی، آقای کاکاوند و خود آقای ضابطیان را دیده بودم و دوستشان داشتم. سعی کردم که خللی به روند موفق برنامه وارد نکنم. من سر پروژه دیگری بودم؛ کلاه قرمزی این سال‌ها.‌‌ همان جا بود که یاد گرفتم به کسی که در شروع اعتماد من را جلب می‌کند، اعتماد کنم. آقای طهماسب در کلاه قرمزی این کار را برای من انجام دادند و آقای ضابطیان به‌‌ همان اندازه روی برنامه‌شان اشراف دارند. می‌دانستند که من سابقه اجرایی ندارم، شغل من هم اجرا نیست و شاید در آینده هم نباشد. در‌‌ همان ابتدا این نکات را صادقانه گفتم و آقای ضابطیان در جواب به من گفتند که نه! من‌‌ همان چیزی که هستی و در توانت هست را می‌خواهم. من به او اعتماد کردم، ضمن اینکه بعد از هر برنامه در مورد کار خودم نظر خواهی می‌کنم و از بچه‌ها می‌خواهم که اگر اشتباهی کردم به من بگویند . خیلی سعی در خلاق بودن نکردم. چرا که برنامه به اندازه کافی موفق است و فکر نمی‌کنم احتیاجی به اضافه کردن نکته تازه‌ای داشته باشد.


منصور ضابطیان: اتفاقا محمد به نکته درستی در زمینه خلاقیت اشاره کرده است. یکی از ملاک‌های ما برای دعوت کردن افراد در زمینه اجرا، برخورداری از یک سطحی از خلاقیت است. وقتی از این سطح برخوردار باشید، دیگر خیال تهیه کننده راحت است. خیلی به بحث و گفتمان احتیاجی نیست. اگر محمد پیشنهاد اضافه کردن بخش موسیقی را دهد، من به او اعتماد می‌کنم. چرا که به او مسئولیت داده‌ایم و باید اجازه انجام هر کاری را به او بدهیم. چرا که برنامه را می‌شناسد و می‌داند که باید در چهارچوب برنامه را اجرا کند. خط قرمز‌ها را می‌شناسد و از آنجایی که با یک فرد خلاق روبرو هستیم دیگر خیالمان جمع است. خیلی وقت‌ها پیش می‌آید که با قبل از اجرا با او در مورد کاری که می‌خواهد انجام دهد، صحبت هم نمی‌کنیم. شاید اوایل کار به خاطر اینکه تازه به تیم اضافه شده بود، برای رسیدن به یک لحن مشترک حرف می‌زدیم، اما الان خودم سه شنبه‌ها به عنوان یک بیننده می‌نشینم پای تلویزیون و منتظر هستم که محمد یک کار تازه‌ای انجام دهد. به او این اعتماد را کرده‌ام. مبنای کار ما اعتمادی است که به مجری‌هایمان داریم. گاهی اوقات یک سری تذکرات برای رسیدن به یک زبان مشترک می‌دهیم، گاهی اوقات هم سختگیری‌هایی به وجود می‌آید. اما به خروجی خوبی از مجری‌هایمان رسیده‌ایم.

آقای بحرانی گفتید که مدت‌ها تماشاگر برنامه رادیو هفت بودید، زمانی که تصمیم به اجرا در برنامه گرفتید، دوست نداشتید چیزی را به برنامه اضافه کنید؟

محمد بحرانی: چرا، همین حالا یک بخش ثابت معرفی موسیقی در برنامه سه شب ها وجود دارد. من سال‌ها است که در ارتباط با مردم و در جاهای عمومی مثلا در تاکسی، دفا‌تر کار و... با موسیقی‌هایی که خیلی مورد اقبال مردم قرار می‌گیرد، راحت ارتباط برقرار نمی کنم.. به نظر من سطح سلیقه موسیقی که خیلی مرسوم است، سطح استانداردی نیست. عقیده دارم که خیلی به گوش‌هایمان احترام نمی‌گذاریم. دوست داشتم در برنامه رادیو هفت که برنامه پر بیننده و تاثیرگذاری است و از طرفی هم با این مقوله عجین است، بتوانم هفته‌ای یک بار، یک قطعه موسیقی که به نظر خودم خوب و ارزشمند است را با یک شناسنامه‌ای که به صاحب اثر احترام گذاشته شود، معرفی کنم. صادقانه بگویم توقع خود من با همین قطعه موسیقی از رادیو هفت برآورده می‌شود. همین آیتم چند دقیقه‌ای من را راضی می‌کند. فارغ از اینکه در ادامه برنامه چه اتفاقی می‌افتد. احساس می‌کنم انتشار دادن یک اتفاق خوب است. اینکه مثلا بیننده ها متوجه شوند یک قطعه‌ای که در مثلا یک گزارش تلویزیونی یا در یک کافه شنیده اند  متعلق به موتزارت است. اینکه این قطعه چطور خلق شده و... من خودم موزیسین نیستم، قبل از برنامه با چند دوست مشورت می‌کنم و اطلاعات درست می‌گیرم. این اتفاقی بود که من دوست داشتم در برنامه باشد و در پرس و جوهایی که از آقای ضابطیان و دوستان دیگر انجام دادم، متوجه شدم که این بخش هیچ دافعه‌ای ندارد و با مردم غریبه نیست. سعی می‌کنم ملودی‌های جدی و دلپذیری را انتخاب کنم.

منصور ضابطیان: چیزی که ما در این چند سال سعی کردیم به مردم یاد بدهیم تحمل است. اینکه باید تحمل نظر دیگران را داشته باشیم و حالا خیلی از مخاطبان از این زاویه برنامه را تماشا می‌کنند. برنامه را می‌بینند و به آیتم موسیقی محمد می‌رسد. می‌داند که آن بخش را دوست ندارد، اما می‌داند که بخشی از مخاطبان این بخش را دوست دارند. ما یک ریتمی را در برنامه حفظ می‌کنیم که می‌دانیم مخاطب می‌تواند به اندازه چند دقیقه‌ای آن را تحمل کند. همین که به گوشش برود برای ما کافی است. انتظار نداریم که همه موتزارت و بتهوون گوش دهد. شاید دو نفر به علاقه مندان موسیقی کلاسیک اضافه شود و و همین برای ما کافی است.

برخوردهایی که در خیابان با شما می‌شود بیشتر به کدام سو است؟

محمد بحرانی: از یک واقعیت نمی‌توان فرار کرد. کلاه قرمزی، سن نمی‌شناسد و در تمام این سال‌هایی که من با آن‌ها کار کردم، حجم وسیعی از محبوبیت را به دست آورده است. اما حالا چیزی که مردم از من می‌شناسند، سهم مساوی دارد. خیلی وقت‌ها عکس العمل‌هایی از رادیو هفت می‌گیرم که اصلا توقع آن را نداشتم.مثلا  در مورد یک غزل یا شوخی‌هایی که با شاهین در برنامه انجام می‌دهیم و یا چیزهای دیگر... رادیو هفت برای من یک فرصت بود. شاید بخش دیگری از آنچه که هستم را در برنامه ارائه داده‌ام چیزی که به کل با کلاه قرمزی متفاوت بود.

منصور ضابطیان: مقایسه این دو شاید مقایسه درستی نیست. محمد در کلاه قرمزی تصویر ندارد، طبیعتا اگر تصویر داشت مخاطب بیشتری را از آن خودش می‌کرد. همه ما با هر سن، گرایش اعتقادی، سیاسی و... کلاه قرمزی را می‌بینم. کلاه قرمزی یک اتفاق ملی است. کاری که ما هم قصد انجام دادنش داریم. یک اتفاق ملی که کسی ادعای مالکیتش را نکند. همه آن را دوست دارند. طبیعتا اگر در برنامه کلاه قرمزی تصویر داشت، جریان متفاوت بود. به هر حال تلویزیون مدیای عجیبی است. وقتی در این رسانه دیده می‌شوید، با بخش عمده‌ای از جامعه ارتباط برقرار می‌کنید. جامعه‌ای که تو را در خانه‌اش دیده است و به همین خاطر احساس نزدیکی زیادی به شما می‌کند. در خیابان هم‌‌ همان رفتاری را می‌کند که با یک مهمان خانه‌اش می‌کند. محمد و باقی مجری‌ها در برنامه ما، اجرا نمی‌کنند. خودشان هستند. محمدی که اینجا نشسته است و حرف می‌زند، با محمدی که در تلویزیون می‌بینیم شاید ۵ درصد تفاوت دارد. بیرون برنامه و خارج از برنامه هیچ فرقی نداریم و شاید به این خاطر باشد که مجری حرفه‌ای نیستیم. وقتی مجری حرفه‌ای باشیم، درگیر خودمان می‌شویم. دغدغه لباس و نوع نشستن و حرف زدن و... داریم. گاهی اوقات در برنامه‌های مختلف می‌بینم و حس می‌کنم که فلان مجری تمام دغدغه‌اش نوع نشستنش در برنامه باشد. ما در برنامه‌‌ رها می‌شویم، درست است که همه باید در یک چهارچوب قرار بگیرند، اما خیلی خودمان را درگیر نمی‌کنیم. سادگی بچه‌ها است که برنامه را پیش برده است.

نکته عجیبی که در مورد رادیو هفت می‌بینیم، مجری‌های خوش تیپ هستند، تصویری که در خیلی از برنامه‌های تلویزیونی شاهد آن نیستیم! برای رسیدن به آن با مشکل روبرو نشدید؟

منصور ضابطیان: نه، تلویزیون هیچ مخالفتی با مجری‌های تمیز و خوش تیپ ندارد. مجری‌های ما قیافه عروسکی  و چشم رنگی ندارند. (خنده) ما قیافه‌های معمولی داریم. یک چهارچوبی را برای برنامه در نظر گرفتیم و سعی داشتیم تا برنامه شیکی داشته باشیم. این نکته تنها در لباس پوشیدن ما اجرا نمی‌شود؛ در قاب بندی، تصویر، نوع حرف زدن و... سعی می‌کنیم که این شیکی را رعایت کنیم. برای همین شیکی هم قوانینی را در نظر گرفتیم و آن را تنها را در جلوه تصویری نمی‌بینیم. برای روشن شدن ماجرا دوست دارم مثالی بزنم؛ یک مجری تلویزیونی که برنامه‌های جذاب و دیدنی را در تلویزیون اجرا نمی‌کند، از ما در خواست کرد تا مهمان برنامه ما شود. متنی را به او دادیم و خواند و خیلی خوب بود. چند روز بعد که با او حرف زدیم، به او گفتیم خیلی خوب اجرا کردی. جواب داد: «خب طبیعی است، زمانی که قرار شد به اینجا بیایم، کسی آمده پایین دنبالم، هزینه آژانس من را حساب کرده است. آمدم بالا، تا نشستم یک پاکت به دستم دادند که متن‌های انتخاب در آن قرار داشت. بعد از آن سرپرست نویسنده‌ها با من نشسته و تمرین کرده است. بعد از آن من را برای گریم شدن راهنمایی کردند. روز قبل با من تماس گرفتند و از رنگ لباسی که می‌خواستم بپوشم پرسیدند. بعد از گریم، جلوی دوربین قرار گرفتم و مدیر تصویر برداری مرا در زاویه نشستن راهنمایی کرده است. کارگردان آمده است و زمانی که متن را می‌خواندم به من گفت که با چه حسی آن را بخوانم. خب با تمام این اوصاف طبیعی است که خوب باشم.» خود‌‌ همان خانم می‌گفت که در‌‌ همان برنامه‌ای که هر روز در تلویزیون اجرا می‌کند نه متنی وجود دارد و نه کارگردان. تهیه کننده به من می‌گوید برو جلوی دوربین. در برنامه ما پلاتو به پلاتو زمان وجود دارد. طبیعی است که این برنامه شیک می‌شود و برنامه دیگر نه.!

بازیگری و اجرا چه نقاط مشترکی با هم دارند؟

امیرعلی نبویان: من یک فکری نسبت به اجرا دارم؛ هر بار که قصد اجرا دارم، تصمیم می‌گیریم که بازی کنیم ما یک سری شخصیت می‌سازیم که این طور به زندگی نگاه می‌کند و در نتیجه این طور رفتار می‌کند. مثلا در برنامه مزه، همین اتفاق افتاده است. یک فرد شکمویی ساخته شده که کنجکاو است در حالیکه خودم اصلا این طور نیستم. قصه‌های امیرعلی همینطور است. قصه اجرای یکشنبه شب‌ها همینطور است. این طور به این قضیه نگاه می‌کنم و قرار نیست هر بار خودم را برای اجرا جلوی دوربین بیاورم اما یک آفتی که اجرا به بازی می‌زند، بعد از یک مدت طولانی اجرا مجموعه‌ای از حرکت‌های دست و پا و میمیک صورت برای مخاطب لو می‌رود و حتی اگر نتوانید به طور ناخواسته در اجرای یک نقش آن را رعایت کنید، مخاطب را یاد آن اجرا می‌اندازید. به همین خاطر است که خیلی وقت‌ها خیلی از مجری‌های تلویزیونی که می‌توانستند بازیگر خوبی شوند، موفق نشدند. مثلا نمی‌توان از عادل فردوسی‌پور جز اینکه در مورد فوتبال حرف بزند انتظار دیگری داشت.

محمد بحرانی: من سابقه اجرا در چند برنامه مختلف ندارم که بخواهم بگویم چه اتفاقی می‌افتد. خودمن سعی کردم در اجرا بازیگری نکنم. به نظرم اگر بشود این اتفاق بیفتد و یک محصولی در اجرا برای عرضه داشته باشیم، آن اجرای موفق تری خواهد شد. اگر بتوانیم فاصله ای راکه دیوار چهارم در بازیگری ایجاد می کند در اجرا ایجاد نکنیم، نتیجه خوبی را خواهیم گرفت
.

 


در پناه مولا باشید
یاعلی(ع)
 

 
نویسنده : مرضیه & نفیسه
تاریخ : شنبه 1393/07/12
خدایا! در همه کارها عاقبت ما را به خیر کن و ما را از خواری دنیا و عذاب آخرت نگهدار

                                                                                    دعای «امام سجاد»(ع) در روز عرفه

عیدقربان ، جشن رهایی ازاسارت نفس وشکوفایی ایمان و یقین عیدسرسپردگی و بندگی مبــــــــــــــــــــــــــارکــــــــــــــــــــــــــ

سلااااااااام

خوبید؟

عیدتون مبارک

مثل اینکه بازگشایی مدرسه و دانشگاه خیلی رو شما اثر کرده ها، حسابی کم پیدا شدید

گفتیم شب عیدی چندتا خبربهتون بدیم بلکه یختون آب بشه

 

مجله آرمانی در شماره  173-174 گزارش تصویری از ویژه برنامه پاییز رادیو7 تهیه کرده

همچنین رو جلد مجله عکس رایان کوچولوی رادیو7 که در فیلم آتش بس بازی کرده زده شده

 

 

خبر بعدیمون یه خبر خیلی خوشحال کننده هست

جناب احسان خان کرمی امروز پدر شدن امشب در شب عید قربان ایشون پسر دار شدن.اسم این گل پسر نیک مهر هست به آقای کرمی خیلیییییییی تبریک میگیم.قدم نو رسیده مبارک باشه

 

و خبر سوم مربوط به آقای سلوکی مجری سابق رادیو7 هست

محمد سلوکی برنامه «ستاره شو» را برای شبکه یک اجرا و تهیه کنندگی و کارگردانی می کند. این برنامه از جمعه 11 مهر شروع شده و جمعه هرهفته ساعت 23 روی انتن می رود.

برنامه «ستاره شو» با موضوع ستاره شدن، توجه به نخبگان و حمایت از جریان پیشرفت های علمی و ارج نهادن به ایده های خلاقانه و نوآورانه از روز جمعه 11 مهر ماه روی آنتن شبکه یک می رود.

این برنامه با بهره گیری از یک اپلیکیشن تلویزیونی مهمان خانه های مردم می شود و توسط این اپلیکیشن مخاطبان را در برنامه خود مشارکت می دهد.

«ستاره شو» قصد دارد راه و رسم ستاره شدن را بدهد و جامعه هدف آن متولدان دهه هفتاد است.

مخاطبان این برنامه می توانند با اپلیکیشن تخصصی این برنامه که ساخته سروش گل محمدی است با توجه به موضوعات مطرح شده در برنامه با تلفن همراه خود فیلمبرداری کنند و به صورت آنلاین برای برنامه بفرستند و برنامه نیز آن را پخش خواهد کرد.

نکته جالب و هیجان انگیز برنامه این است که هر جمعه «ستاره شو» میزبان یکی از ستارگان سینما، موسیقی و ورزش است و آن ستارگان از بین کلیپ های ارسال شده توسط مردم یکی را به عنوان کلیپ برگزیده انتخاب می کنند و به سازنده آن کلیپ از طرف برنامه مبلغ دو میلیون تومان اعطا می شود.

تیم تهیه برنامه «ستاره شو» قصد دارد جشنواره ای در شیراز برگزار کند و از بین کلیپ های ارسال شده توسط مخاطبان به برنامه از سازندگان کلیپ های برگزیده تقدیر کند.

عوامل این برنامه به این شرح هستند: بهرام عظیمی سازنده تیتراژ، مِژده لواسانی سرپرست نویسندگان، مجتبی فرجی مدیر تولید و اشکان حاجی عبدالهی مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه ای.

 

در پناه مولا باشید

یاعلی(ع)

موضوعات مرتبط: خبرهای رادیو هفتی
نویسنده : مرضیه & نفیسه
تاریخ : چهارشنبه 1393/07/02
بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام

شهادت حضرت جوادالائمه(ع) رو تسلیت میگم

آغاز بهار علم و دانش هم بر دانش آموزان و دانشجویان مبارک. ایشالا سال خوبی داشته باشید...

 

دوستان تو پست امروز بخش هایی از ویژه برنامه تحویل پاییز رو گذاشتیم.

پرطرفدارترین بخش این برنامه، اختصاص داره به مناظره بین مخالفان و موافقان پاییز که ما اینجا لینک مستقیم رو براتون گذاشتیم

دانلود مناظره پاییزی (بخش اول)

                                                دانلود مناظره پاییزی (بخش دوم)

 

بخش بعدی مربوط میشه به مناجات پاییزی با اجرای لاله و ستاره اسکندری

                                     دانلود مناجات پاییزی

امسال هم مثل دوسال گذشته نماهنگ قدیمی شدخزان توسط سه خواننده کشورمون بازخوانی شد که دانلود این اثر هم براتون گذاشتیم.

دانلود بازخوانی شد خزان توسط بهرام حصیری ، مهدی سپر ، داوود حیدری

 

همچنین فال حافظی رو که جناب کاکاوند دوشنبه شب گرفتن بدین شرح است:

نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد/ که روز محنت و غم رو به کوتهی آورد

به مطربان صبوحی دهیم جامه چاک/ بدین نوید که باد سحرگهی آورد

بیا بیا که تو حور بهشت را رضوان / در این جهان ز برای دل رهی آورد

همی‌رویم به شیراز با عنایت بخت / زهی رفیق که بختم به همرهی آورد

به جبر خاطر ما کوش کاین کلاه نمد/ بسا شکست که با افسر شهی آورد

چه ناله‌ها که رسید از دلم به خرمن ماه/ چو یاد عارض آن ماه خرگهی آورد

رساند رایت منصور بر فلک حافظ/ که التجا به جناب شهنشهی آورد

 

دوستان، ما دانلود چند بخش منتخب رو براتون قرار دادیم. برای دیدن و دانلود کل بخش های برنامه به لینک زیر مراجعه فرمایید. به نجمه عزیزم خسته نباشید میگم که کل برنامه رو آپلود کرده. خیلی خیلی مرسی ازشون

ر مثل رادیو7

در ضمن تکرار بخش های منتخب رادیو7 در برنامه پنجشنبه شب پخش خواهد شد. یعنی از 5ساعت برنامه 2ساعتش رو تکرار میکنند و جناب منصور ضابطیان برنامه ی جداگانه نخواهد داشت.

در پناه مولا باشید

یاعلی(ع)

نویسنده : مرضیه & نفیسه
تاریخ : یکشنبه 1393/06/30

بسم الله الرحمن الرحیم*

رادیو هفتی های عزیز ســــــــــــــــــــــــــــلام

حالتون چطوره؟

این روزها...کوتاه شدن روز، خنک شدن هوا و بارون های گاه گاهی نوید فرا رسیدن پاییز رو میده

امشبم که ساعت ها یه ساعت عقب کشیده میشن و روزمون بازم کوتاهتر میشه

 راديو 7 مثل هر سال، ويژه برنامه‌هايي به مناسبت تغييرفصل‌ ها که نشانه‌اي از قدرت خداوند است را توليد و پخش مي کنند.
 راديو 7 ويژه برنامه پنج ساعته‌ اي را به مناسبت آغاز پاييز با حضور جمعي از هنرمندان توليد و آماده پخش کرده‌اند.
يکي از ويژگي هاي اين برنامه اجراي يک سري از آيتم ها در فضايي جديد و خارج از استوديوي هميشگي راديو 7 است. از آيتم هاي ديگر اين برنامه پخش کارتون هاي خاطره انگيز با اجراي سرکار خانم گيتي خامنه است.
مناظره پاييزي نام بخش ديگري از اين ويژه برنامه است که فضايي طنز آميز دارد و مناظره اي است بين موافقين و مخالفين پاييز. اين مناظره طنز بين چهار نفر از هنرمندان برگزار  مي‌ شود.


امسال نيز به سنت هر ساله، ترانه «شد خزان»  توسط  سه خواننده پيش کسوت  بازخواني و پخش خواهد شد. همچنين ترانه‌هاي جديدي اجرا مي‌گردند که اين ترانه‌ها  براي اولين بار از رسانه پخش مي شوند .
ويژگي ديگر اين برنامه اين است که اغلب متن هايي که توسط هنرمندان خوانده مي شود نوشته مخاطبين و ببيندگان برنامه راديو7 است.
اين ويژه برنامه از ساعت 8 شب دوشنبه 31 شهريور آغاز و تا يک بامداد اول مهر ادامه خواهد داشت.
در اين برنامه چهره هايي چون مهدي پاكدل، بهرام عظيمي، كمند اميرسليماني، محمد بحراني، ستاره و لاله اسكندري، حامي، فرزاد دزدمه و... حضور دارند.

 

 

همشهری جوان گفتگویی با منصور خان ضابطیان با عنوان " سفر برایم مثل غذاست" انجام دادن که متن این گفتگو رو براتون در ادامه مطلب گذاشتیم.گفتگویه قشنگ و متفاوتیه بخونیدش اگه نخوندید

نویسنده : مرضیه & نفیسه
تاریخ : شنبه 1393/06/22

 

 

سلاااااااام

خوبید؟

چه خبرا؟

وای روزها مثل برق و بد دارن میگذرن و فقط یه هفته تا پایان تابستون مونده. باورتون میشه؟

ماشالا رادیو هفتی ها این روزها خیلی پررنگ در رسانه ها ظاهر شدند، و با نشریات و سایتهای زیادی گفتگوهایی رو انجام  دادند که ما امروز دو نمونه از این گفتگوها رو براتون گذاشتیم.

1. پایگاه اطلاع رسانی هفته نامه زندگی مثبت با آقایان صوفی و ضابطیان گفتگویی انجام داده که مهسا1 عزیز لینک این گفتگو رو برامون فرستادن. با تشکر ازشون

2. دو هفته نامه زندگی ایده آل در شماره 167 خودش نیز گفتگویی با چندین رادیوهفتی انجام داده که متن این گفتگو رو تو ادامه مطلب گذاشتیم.

گفت‌وگو با محمد صوفي و منصور ضابطيان که 4 سال است برنامه موفق راديو هفت را مي‌سازند
رازهاي موفقيت آقاي صاد و آقاي ضاد

 

نمي‌دانم توجه کرده‌ايد يا نه، اسم هر دوشان با ميم شروع مي‌شود و يکي ص است و ديگري ض. آنها از وقتي کلاس کنکور مي‌رفتند با هم دوست شدند و بعد در دانشگاه سينما خواندند و سپس در فيلم ساختن به هم کمک کردند و چند برنامه ديگر ساختند و بعد رسيدند به اصل موضوع: «راديو هفت». برنامه‌اي شريف و نجيب که جان مي‌دهد اواخر شب به آن نگاه کنيد و بعد با آرامش به خواب برويد. مثل وقت‌هايي که کتاب مي‌خوانيد يا به موسيقي گوش مي‌دهيد يا به خاطره‌اي خوش فکر مي‌کنيد. راديو هفت به سرعت بين اهالي فرهنگ و هنر و مردم عادي مخاطب خود را پيدا کرد و امسال چهارمين سالگردش را جشن مي‌گيرد و ضابطيان و صوفي هم 4 سال بزرگ‌تر و موفق‌تر شده‌اند. با اين دو دوست و همکار درباره شيوه کارشان و رازهاي اين همکاري گفت‌وگو کرديم.

 

يک نکته جالب در مورد شما اين است که کار تيمي ‌انجام مي‌دهيد و معمولا مي‌گويند در ايران انجام کار گروهي ‌مشکل است. شما 4 سال است که با هم کار مي‌کنيد.

ض: 4 سال نيست، 15 سال است. ما از سال 73 با هم کار مي‌کنيم.

 

 اينکه خيلي بيشتر مي‌شود؛ مي‌شود 19 سال.

ض: راست گفتي. ‌اي واي! چه زود گذشت. به اين زودي 19 سال شد.

 

 آن موقع که با هم همکاري نمي‌کرديد؟

ض: ما آن موقع با هم به کلاس کنکور مي‌رفتيم. بعد هر دو در رشته سينما در دانشگاه قبول شديم، من يک دانشگاه و محمد يک دانشگاه ديگر اما رابطه‌مان با هم حفظ شد. من کار روزنامه‌نگاري‌ام را مي‌کردم و محمد هم فيلم کوتاه مي‌ساخت. کار تلويزيوني‌مان را از يک جايي با هم شروع کرديم. البته در دوران دانشگاه هم با هم همکاري مي‌کرديم...

 

فقط همکاري مي‌کرديد اما ارتباط شراکتي نداشتيد. درست است؟

بله. اين ارتباط در 10 سال گذشته شروع شد.

 

اينکه مي‌توانيد در اين مدت طولاني با هم شراکت داشته باشيد هم مهم است.

ض: اين به خاطر سطح تحمل بالاي من است. (خنده)

ص: (خنده) از همين جواب شما متوجه مي‌شويد که کي راست مي‌گويد.

ض: به هر حال در کار گروهي ‌بايد به اين درک برسيد که گروهي کار ‌مي‌کنيد و بايد بدانيد در سود و زيان‌ها و تصميم‌گيري‌ها با هم شريک هستيد. ما در مورد شراکت تقسيم‌بندي مشخصي نداريم. همه چيزمان نصف است و خودمان با يك تنظيم اتوماتيک‌وار رسيده‌ايم به اينكه چه کسي چه کاري انجام بدهد. هر کسي کار خودش را مي‌کند. اگر شما بخواهيد مدام دو دو تا چهار تا بکنيد که سهم من از اينجا اينقدر و از آنجا آنقدر است بيشتر انرژي‌تان را هدر مي‌دهيد. ممکن است 5 ميليون بيشتر سود کنيد اما به اندازه 30 ‌ميليون وقتتان را براي مسائل بي‌اهميت تلف کرده‌ايد. ما به يک تنظيم مالي و کاري رسيده‌ايم که باعث مي‌شود اين همکاري و دوستي‌مان پايدار بماند.

 

فکر مي‌کنم بخش مهم تداوم اين همکاري، علاوه بر نکاتي که شما گفتيد، عشق و علاقه‌اي ا‌ست که به کارتان داريد. يعني شما اين سبک و سياق را خيلي دوست داريد. درست است؟

ض: اين هم درست است. به اين دليل که در هر شرايطي براي ما برنامه مهم است و در اين شرايط حتي بعضي وقت‌ها دوستانمان از ما دلگير شده‌اند، چون ما به اين خاطر که برنامه کيفيت خودش را حفظ کند با کسي تعارف نکرديم. نه فقط من و محمد، بلكه همه بچه‌هاي تيم ما همين‌طور هستند. همه به پيشبرد برنامه فکر مي‌کنند و راديو هفت برايشان مهم است.

 

راديو هفت که يک برنامه 4 ساله است. 10 سال پيش چه برنامه‌اي توليد مي‌کرديد؟

ص: ورود ما به تلويزيون با برنامه‌هاي مستند بود. از سال 85 مشخصا برنامه‌هاي زنده را هم توليد کرديم. در اين سال‌ها برنامه‌هاي توليدي گفت‌وگو محور داشتيم تا برنامه زنده ترکيبي.

 

 همکاران شما را تحمل مي‌کنند يا دوست دارند؟

ض: همکاران ما عاشق ما هستند(خنده). جداي از شوخي اين را بايد از خودشان بپرسيد اما فکر نمي‌کنم ماجراي تحمل در ميان باشد چون اگر قرار بود تحمل کنند نمي‌ماندند. ما نه آنقدر پول داريم که حقوق‌هاي عجيب‌وغريب بدهيم که بخواهند با ابزار مالي اينجا بمانند و نه سرويس‌دهي عجيب‌وغريب. همکاران ما با دريافت حقوقي که در حد توانمان بوده با ما کار مي‌کنند. ضمن اينكه هميشه سعي کرديم نظم مالي خوبي داشته باشيم.

 

تيمتان الان چند نفر است؟

ص: بچه‌هايي که در اين دفتر کار مي‌کنند 12 نفر هستند اما اگر بخواهيم گروه کل برنامه را بگوييم مي‌شوند حدود 50 نفر.

ض: 50 نفر به صورت ثابت در ماه از ما حقوق مي‌گيرند. برخي از اين دوستان بايد زمان مشخصي را در محل دفتر کار حضور داشته باشند، بعضي‌ها يک زمان کوتاهي را در استوديو مي‌گذارند و بعضي‌ها هم هستند که کارشان را در خانه انجام مي‌دهند مثل نويسنده‌ها يا افراد ديگري که کارهاي ما را به صورت سفارش انجام مي‌دهند مثل کار عکاسي و... اگر همه اينها را با هم حساب کنيم خيلي بالاتر از 50 نفر و شايد نزديک به 100 نفر باشند.

 

بهترين برنامه‌اي که خودتان به عنوان بيننده از آن لذت برديد کدام برنامه بود؟

ص: نمي‌توانم به صورت مشخص بگويم چون به هر حال ما برنامه هر روزمان را بيشتر از برنامه ديروزمان دوست داريم. فکر مي‌کنم اگر شما هم بيننده برنامه راديو هفت بوده باشيد، تفاوت را در راديو هفت روزهاي اول با برنامه‌هاي الان احساس مي‌کنيد. اين تفاوت را خود ما هم احساس مي‌کنيم. اگر اين برنامه اين پويايي را نداشته باشد و هر روز ما را سر ذوق نياورد، طبيعتا عمر برنامه راديو هفت تمام مي‌شود. اين برنامه هنوز و هر روز سر ذوقمان مي‌آورد و مي‌توانيم دوستش داشته باشيم. نمي‌توانم به صورت مشخص اسم برنامه‌اي را بياورم. برنامه‌اي بوده که از ما انرژي بيشتري گرفته مثل برنامه سالگرد، برنامه عيد 2 سال پيش، برنامه‌هايي که خيلي انرژي گرفتند و در ذهن من مانده وگرنه هر برنامه راديو هفت، به دليل شکل و ساختارش و مهماناني که در آن حضور پيدا مي‌کنند، يک ويژه برنامه‌ است.

 

ض: من به طرز بيمارگونه‌اي برنامه‌هاي پردردسرمان را بيشتر دوست دارم. برنامه‌هايي که همه به شدت درگيرند، يک طرف گروه تدوين مي‌کنند و در طرف ديگر کار ديگري را انجام مي‌دهند و همه کلي سر ذوق آمده‌اند، کار نزديک است که دير برسد، محمد از آن طرف نگران است که واي امشب نمي‌رسيم و من مجبورم زنگ بزنم براي بچه‌هاي پخش زبان بريزم که کمي‌ وقت بگيرم و... مي‌دانم که ماجرا حل مي‌شود اما اين استرس را دوست دارم و وقتي برنامه تمام مي‌شود يک احساس رضايت فراواني دارم.

 

ص:برخورد من و منصور در اين‌گونه موارد هم جالب است. بعد از همه اين هيجانات که تمام مي‌شود به هم مي‌گوييم: «حالا اين هم از اين. بعدش چکار کنيم؟»

 

ض: وقتي هم که برنامه آدم موفق مي‌شود، مي‌ترسد و با خودش مي‌گويد: «حالا بعدش چکار کنيم؟ من که هر کار بلد بودم کردم!» البته معمولا بعد آن يک ايده تازه مي‌آيد که معلوم نيست از کجاست.

 

تا حالا گاف هم داديد؟

ض: گافي که باعث دردسر خاصي شده باشد نه اما به هر حال وقتي شما 900 برنامه رفتيد، مگر مي‌شود بدون گاف باشيد. يک وقت مجري يک چيزي را اشتباه اعلام مي‌کند يا يک آيتم اشتباهي مي‌رود روي آنتن و.... اشتباهات اين‌طوري بوده اما گافي که بگوييم واي اين چه کاري بود، نه. هم ساز و کارهاي دقيقي در تلويزيون وجود دارد که اين اشتباهات کنترل مي‌شود و هم ما بعد از اين همه برنامه مي‌دانيم چه بگوييم که گاف نباشد.

 

تا حالا سر اختلاف نظر با هم دعواي عمده‌اي هم داشتيد؟

ص: طبيعي‌ است که اختلاف‌نظر باشد. اين اختلاف نظر 10 سال پيش بيشتر بود تا الان. الان يک موقع‌هايي مي‌شود که يک سوال را از من يا منصور مي‌پرسند و ما در جريان آن هم نيستيم و بعد موقعي که در جريان قرار مي‌گيريم اختلاف حرفي که من يا منصور زديم شايد به 10 درصد هم نرسد. اگر در مورد يک موضوع يا هر موضوعي در يک جمع قرار بگيريم شايد لازم نباشد براي هم توضيح بدهيم، همين که به هم نگاه کنيم، متوجه مي‌شويم که الان کي بايد چه واکنشي را نشان دهد.

 

ض: به خاطر آنکه آن واکنش را بيش از 100بار تمرين کرده‌ايم. يک نگاه که بکنيم، کد مي‌دهيم که اين واکنش مثل واکنش شماره 8 سال گذشته است. (خنده). زياد هم حوصله هم را نداريم که با هم دعوا کنيم.

ص: ما خانواده‌هايمان را خيلي کمتر از همديگر مي‌بينيم. هر روز 8-7 ساعت با هم هستيم. اوايل شايد سر مسائل مختلف با هم بحث مي‌کرديم اما الان زياد درگير اين مسائل نمي‌شويم و با آن کنار مي‌آييم و تازه اسبابي را هم فراهم مي‌آورد که کمي ‌بخنديم.

 

چه اقداماتي انجام مي‌دهيد که تکراري به نظر نرسيد؟

ض: سعي مي‌کنيم. خيلي هم سخت است. پارسال يا سال قبل آن بود که اين بحث را داشتيم که برنامه را تمام کنيم. فکر کرديم آدم‌هايي که ما با آنها اين برنامه را درست کنيم تمام شده‌اند، مگر سينما و تلويزيون چقدر ورودي دارد که ما آنها را براي خواندن متن و ساخت برنامه دعوت کنيم. بعد به اين نتيجه رسيديم آدم‌ها هم که تمام شوند، سوژه‌ها تمام نمي‌شوند. همان آدم‌ها مي‌توانند سوژه‌هاي جديدي اجرا کنند. راديو هفت برنامه ايده است و مدام ايده‌هاي نو است که برنامه را پيش مي‌برد. تا مي‌خواهد به تکرار برسد يک دفعه يک چيز را تغيير مي‌دهي و ايده‌اي را رو مي‌کني که باعث مي‌شود طراوت برنامه حفظ شود.

 

راديو هفت؛

 

سيستم بديع ارتباط

 

بين رسانه و مخاطب

 

دکتر حامد محمدي کنگراني

 

روان‌پزشک، عضو کميته‏هاي روان درماني و رسانه‏هاي انجمن روان‌پزشکان ايران

 

برنامه «راديو هفت» به کارگرداني «منصور ضابطيان» چند سال است از شبکه آموزش پخش مي‏شود. نمي‏دانم «هفت» آن از هفت هنر ايده گرفته شده است يا نه اما همه مي‏دانيم که «راديو» عنوان يک رسانه شنيداري است. در رسانه‏هاي ديداري شما رساننده‏ پيام را مي‏بينيد بنابراين معمولا ارتباط بين برنامه و مخاطب قوي‏تر است اما در راديو چون پيام‌دهنده را نمي‏بينيم، فرد مجبور است با صدايش آن ارتباط را عميق‏تر کند و طبيعتا برقراري ارتباط مشکل‏تر خواهد بود. دليل اينکه تلويزيون جاي راديو را گرفته هم شايد همين موضوع باشد. حالا يک نفر آمده و يک برنامه تلويزيوني به نام «راديو هفت» ساخته و عملا از هر 2 خصوصيات راديو و تلويزيون استفاده کرده؛ يعني از يک طرف راوي و پيام‏رسان را در تلويزيون مي‏بينيم و از طرف ديگر نوع پيام‏رساني و متون، مثل يک برنامه راديويي است. معمولا افرادي که در اين برنامه حضور پيدا مي‏کنند، با وجود اينکه ممکن است هنرپيشه باشند اما ميميک صورت ندارند و عملا بازي‌اي از آنها نمي‏بينيم و در واقع به نوعي يک اجراي راديويي را شاهد هستيم. اين قضيه به صورت يک شمشير دولبه است چون متني که انتخاب مي‏شود بايد به قدري جذابيت داشته باشد که جاي جذابيت‏هاي بصري را بگيرد، علاه بر اين دکور برنامه هم بايد ساده باشد چون آکساسوآر صحنه به راحتي مي‏تواند حواس و تمرکز بيننده را به هم بزند. در برنامه «راديو هفت»، زرق و برق برنامه‏ هاي تلويزيوني حذف شده که در نتيجه حواس بيننده کاملا به صحبت‏هاي راوي جلب مي‏شود. طبيعتا براي اينکه يک فرد تمرکزش را به صورت طولاني‌مدت و مداوم روي يک موضوع حفظ کند شرايط خاصي نياز است از جمله اينکه، متون و موضوع بايد جذابيت داشته باشند، عاملي که باعث پرت شدن حواس فرد مي‏شود در اطراف وجود نداشته باشد و متن بايد از يک حدي طولاني‏تر نباشد؛ به همين دليل است که اين برنامه‏ ها بايد به صورت آيتمي و کوتاه ساخته شوند.

 

کليت و ايده برنامه «راديو هفت» ممکن است در ايران نوآوري باشد اما در کشورهاي خارجي نمونه‏ هايي از اين قبيل وجود دارد و بايد گفت افراد خاصي با اين نوع برنامه‏ ها ارتباط برقرار مي‏کنند. در اين ميان برخي افراد هم با وجود دسترسي به تلويزيون بيشتر به سمت راديو کشش پيدا مي‏کنند. اين افراد معمولا به يک محيط خلوت‏تر و آرامش بيشتر نياز دارند. هميشه استثناهايي هم وجود دارد اما معمولا شخصيت‏هايي که درونگراتر هستند بيشتر به سمت رسانه‏ هاي شنيداري مثل راديو جذب مي‏شوند و اصولا حس بينايي با برونگرايي بيشتري همراه است پس معمولا افرادي به برنامه «راديو هفت» علاقه بيشتري نشان مي‏دهند که علاه بر گرايش آنها به متون و موضوعات برنامه، کمي درونگراتر هم باشند اما کساني که به سيستم‏هاي تکراري و کليشه‏اي برقراري ارتباط عادت کرده‏اند و افراد برونگراتر معمولا با اين قبيل برنامه‏ ها کمتر ارتباط برقرار مي کنند. البته اين موضوع اصلا ايراد اين برنامه نيست چون به هر حال اين برنامه براي يک عده مخاطب خاص ساخته شده است. اين‌طور که مشخص است، سازنده برنامه «راديو هفت» يعني «منصور ضابطيان» با وجود اينکه انسان فعالي است، ظاهر آرامي دارد و به نظر مي‏رسد خيلي اهل هياهو نباشد. از طرفي معمولا ساخت برنامه‏ ها به شخصيت خود سازنده اثر هم بستگي دارد پس «راديو هفت» مي‏تواند جزو برنامه‏ هايي باشد که کاملا بر اساس ايده و چکيده‏ نشات‌گرفته‌شده از شخصيت سازنده آن ساخته شده است. اين برنامه يک ساختار اجرايي هم دارد که مي‏توانست خيلي راحت آن ايده اوليه را خراب کند و مثل برنامه‏ هاي مخصوص زمان تحويل سال، به جُنگي از شخصيت‏هاي معروف تلويزيوني تبديل شود.

 

دليل اينکه برنامه «راديو هفت» از شبکه آموزش پخش مي‏شود را دقيق نمي‏دانم اما ممکن است مسئولان ابتدا فکر نمي‏کردند که چنين برنامه‏اي ممکن است تا اين حد مخاطب داشته باشد يا به اين موضوع توجه کرده باشند که اين برنامه مي‏تواند واقعا نوعي آموزش براي برقراري يک ارتباط جديد بين رسانه و مخاطب باشد. اما اينکه چنين برنامه‏اي چند سال است به‌طور مدام پخش مي‏شود، نشان‌دهنده اين است که طرفداران خود را پيدا کرده و توانسته بين جذابيت‏هاي برنامه و خصوصيات شخصيتي بينندگان و شنوندگانش ارتباط برقرار کند تا بتواند يک ساعت مخاطب را پاي يک برنامه تلويزيوني نگه دارد.

 

نكته:1. اينقدر دوست عزیزمون خاطره گفت آقاي ض و آقاي ص كه اين هفته نامه هم ياد گرفت و آقاي ضابطيان و آقاي صوفي رو با اين اسم خطاب كرد

2. از 73 آقاي ض و ص دارن با هم همكاري ميكنند كه ميشه بيست سال اينجا گفتن 19 سال

 

ادامه مطلب رو از دست نديد عكسهاي جالبي داره

یاعلی(ع)

نویسنده : مرضیه & نفیسه
تاریخ : شنبه 1393/06/15
 
 
 به نام خدایی که یادش آرام بخش ترین یاد دنیاست 
 
 
عیــــــــــــــــــــــــــــــدتون مبارکــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 
 
*میلاد هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت ولی نعمت ما امام رضا ضامن آهو (ع) مبارک*
 
 
 

 
دیدم این عکس خیلی خوشگله یه شعرم به لهجه مشهدی واستون گذاشتم با لهجمون آشناشین

كوچه پس كوچه مشد بوی امام رضا مِدِه
دیدن گلدسته هاش دلِ آدمِ جلا مِدِه 

هر كی كه غصه دِرَه یا گِرِهِی تو كارشَ
مِرَه تُو صحنِ آقا حال و هواش صفا مده 

بعضیا بالایِِ سر، سر رویِ سنگا مزارن
اشكاشان كه میچیكَه هر چی مِخَن آقا مده 

صبح زود سر كوچه ها هر كی كه از خانه میَه
دس به سینش مِزرَه سلامی به آقا مده 

خیلیا مِگَن شما كمتر حرم سر مِزِنِن
آقامان مهربونه سهم ما ره سیوا مده 

بعضی ها كه نِمِتِـنَن بی یَن به پابوس آقا
التماس دعا مِگَن دردشانِ شفا مده 

ما كه از بچّیگی مان هَمَش میامَدِم حرم
وقت مردن مِدِنِم جوابیِم به ما مده

(عظیم سناوندی)

خوبین؟
با دست پر و چندین خبر امروز این پست و مینویسیم براتون
 
 
 
اول اینکه برای میلاد امام رضا (ع) ویژه برنامه داریم که امیرعلی نبویان اجرا میکنند (مژده به طرفدارانشون )
 
پنجشنه این هفته هم جناب ضابطیان نیستند استاد کاکاوند اجرا شو عهده دارند
 
 

وا اما خبر مهم تر :(طولانی ترین برنامه رادیو7)

یک ویژه برنامه برای تولد پاییز پادشاه فصل ها تدارک دیدند واسمون که 5 ساعته هست از8تا1شب

 

مصاحبــــــــــــــــــــــــــــــــــه:

 
روزنامه شرق چهارشنبه 12شهریور شماره2104 با تهیه کنندگان وکارگردانان خوبمون جناب ضابطیان و صوفی  گفتگویی داشتند که واستون گذاشتیم
 
همچنین هفته نامه جیم نیز گفتگویی با امیرعلی نبویان انجام داده که در انتهای پست گذاشتیم*

   
منصور ضابطیان و محمد صوفی از «رادیو هفت» می‌گویند
دیکته بدون غلط نانوشته است
 
«رادیو هفت» حالا دیگر چهار‌ساله شده. چهارسالگی برای برنامه‌ تلویزیونی با ویژگی‌های رادیو هفت یک اتفاق مهم است؛ برنامه‌ای که طی این‌سال‌ها سعی کرده نوبودنش را چه در روایت‌ها و چه در حضور هنرمندان حفظ کند و ایده‌های تازه‌ای مثل اجرای موسیقی با سازهای خیالی شبیه آنچه گروه پالت انجام داد، داشته باشد. این ایده‌ها البته تنها با همراهی یک کارگردان و تهیه‌کننده رخ می‌دهد؛ اتفاقی که با حضور منصور ضابطیان و محمد صوفی در این برنامه رخ داده است. هر چند هر دو آنها معتقدند این تفاوت و دوام برای رادیو هفت به دلیل آن است که در این چهار‌سال توانستند اعتماد مسوولان تلویزیون را جلب کنند.
 
محمد صوفی - منصور ضابطیان
‌یکی از ویژگی‌های کار با تلویزیون ایران این است که برنامه‌هایی که نوآوری‌هایی دارند کمتر دوام دارند و بعد از مدتی یا دچار افت یا تعطیل می‌شوند. اما رادیو هفت طی چهار‌سال حضور مداوم با همان سیستمی که از ابتدا کارش را شروع کرده همچنان ادامه خواهد داشت؟
منصور ضابطیان: به نظرم وقتی برای یک برنامه طراحی درست داشته باشید و بنای ساخت برنامه مبتنی بر آن برنامه باشد و بدانید هدفتان از ساخت آن برنامه چیست و مخاطبتان چه کسانی هستند، اقتضائات جامعه چه چیزهایی هستند و تیمی که برنامه را می‌سازد به کارشان ایمان داشته باشند، چه برای رادیو هفت و چه برای هر برنامه دیگر، این اتفاق می‌افتد که کارشان به یک برنامه پردوام تبدیل شود و شیب بیننده‌اش رو به بالا باشد و درجا نزند و در عین حال که ساختارش را حفظ می‌کند بتواند خودش را نو کند.
‌با توجه به اتفاقاتی که افتاده فشار روی این برنامه کم نبوده؛ سعی کرده‌‌اید خودتان را متناسب با این فشارها تغییر دهید یا همان رویه را پی‌گرفتید؟
محمد صوفی: فشاری روی برنامه وجود نداشته. شاید چیزی که شما احساس می‌کنید توقعی است که از طرف بیننده وجود دارد. ما هم این توقع را به صورت یک فشار احساس و سعی می‌کنیم برنامه را حفظ کنیم یا تغییراتی در آن ایجاد کنیم. در کل از جایی برای تغییر برنامه فشاری روی ما نبوده است.
‌اینکه می‌خواهید برنامه را حفظ کنید به معنی این نیست که شبکه خواسته‌هایی از شما دارد که باید برای دوام برنامه آنها را رعایت کنید؟
صوفی: اینکه می‌گویم توقع، توقع مخاطب است. رادیو هفت در مخاطبانش توقعی ایجاد کرده و ما هم برای خودمان سطح استانداردهایی را داریم که حفظ این سطح استاندارد و برآورده کردن نظرات مخاطب طبیعتا در برنامه‌سازی کاری سخت است. منظورم از ایجاد توقع و فشار از این منظر است و از طرف تلویزیون فشاری نبوده است.
ضابطیان: وقتی شما کار مدیا انجام می‌دهید چه در تلویزیون چه در رادیو یا مانند شما در مطبوعات، در ایران یا هر جای دیگر دنیا، شما روی یک منحنی سینوسی حرکت می‌کنید. گاهی اتفاقاتی می‌افتد که یکسری توقعات ایجاد می‌شود که کارهایی را انجام بدهید یا ندهید و چیزی نیست که مختص برنامه رادیو هفت باشد. این برنامه باید خودش را با این منحنی منطبق کند. گاهی ممکن است فشاری (در زاویه موسیقی) روی کل تلویزیون باشد که طبیعتا به همه برنامه‌ها منتقل و خود برنامه‌ساز متوجه این حساسیت می‌شود و نیازی نیست که کسی به او گوشزد کند چه کار کند. برنامه‌ساز می‌داند در این مقطع باید یکسری حرف‌ها را نزند یا به مصلحت است که یکسری از صحبت‌ها بیان شود. همانطور که محمد گفت فشاری که قرار باشد کلیت برنامه تغییر کند تا به حال نبوده‌ است.
دلیلش این نبود که برنامه شما از شبکه‌ (آموزش) پخش می‌شود که خیلی حساسیت روی آن نیست.
ضابطیان: این هم می‌تواند یکی از دلایل باشد.
اگر این برنامه در شبکه سه یا دو اجرا می‌شد به نظرتان تا این حد دستتان آزاد بود؟
صوفی: نمی‌شود صددرصد گفت اگر برنامه در شبکه‌ سه پخش می‌شد این اتفاقات نمی‌افتاد. این برنامه برای این شبکه و این ساعت شب طراحی شده و اگر این برنامه برای شبکه سه طراحی می‌شد شاید رادیو هفت نبود. اما همانطور که منصور گفت ممکن بود حساسیت‌هایی روی ما هم باشد.
‌یکسری کارها در برنامه شما برای اولین بار اتفاق افتاد. مثل اجرای پالت که از نظر بیرونی فیدبک‌های زیادی برای برنامه‌تان داشت.
ضابطیان: آن سبک اجرا، ایده‌ای قدیمی بود که چند ماه قبل از اینکه پالت برنامه‌اش را در برنامه ما اجرا کند داشتیم و با پالت صحبت کردیم و چند ماه این کار به تاخیر افتاد تا اینکه این گروه فرصت کردند و با ایده‌ای مشابه ایده ما و تصحیح آن ایده، (چون ایده آنها یک مقدار اگزجره‌تر بود) نتیجه همان شد که دیدید.
گروه‌های موسیقی دیگر چطور؟ یکی از کارهای شما در رادیو هفت که برای مخاطب جالب بود رفتن به سمت گروه‌هایی است که کم‌کم مخاطب خودشان را پیدا می‌کند. آیا قرار است گروه‌های دیگر هم مانند پالت در برنامه شما اجرا داشته باشند؟
ضابطیان: بله جزو برنامه‌های ماست. اساسا نگاه رادیو هفت موسیقی و اجرای آن است. موسیقی سنتی و روز ایران برایمان مهم است و حمایت از خواننده‌های مطرح و چهره‌های جوان‌تر در رادیو هفت. شاید هیچ برنامه‌ای در تلویزیون تا این حد از چهره‌های جدید استفاده نکرده و طبیعتا همانطور که سلیقه مردم به سمت گروه‌های موسیقی رفته رادیو هفت هم از این سلیقه تبعیت می‌کند و به جز پالت گروه چارتار هم به برنامه آمده و نگاه ما حمایت از این گروه‌هاست.
به نظرم این هم یکی از چالش‌هایی است که باید با صداوسیما رفع می‌کردید. چون بخش موسیقی از آن مواردی است که در آن یکسری قواعد وجود دارد. مثلا گروه چارتار وقتی وارد رادیو هفت می‌شود به نظرم اتفاق ساده‌‌ای نیست.
ضابطیان: بالاخره کار خوب سخت است. در توضیح سوال قبلی باید بگویم که ما خودمان یک گروه هستیم و طبیعتا از گروه‌هایی که کارشان ارزش پخش شدن را داشته باشد حمایت می‌کنیم. کارهای گروه‌های زیادی هم در برنامه ما کم‌وبیش پخش شده. پالت، چارتار (که شاید اولین حضورش در رادیووتلویزیون در برنامه ما بوده)، یا آثار گروه سون که از رادیو هفت پخش شده است. به همین دلیل توجه ویژه‌ای به گروه‌های موسیقی‌ای داریم که کارشان با کار رادیو هفت همخوانی دارد. هر کار خوبی یکسری دردسرها و هماهنگی‌هایی دارد اما خوشبختانه چون توانسته‌ایم در چهار‌سال گذشته اعتماد نسبی را در مسوولان سازمان ایجاد کنیم و جا بیندازیم که موسیقی‌هایی که در داخل کشور با مجوز ارشاد در حال کار هستند و نیازمند حمایتند را معرفی کنیم، تلویزیون هم با سعه‌صدر با ما همکاری کرده و تا به حال مشکلی نداشته‌ایم.
اما بسیاری از این موسیقی‌ها که در برنامه شما قابل پخش است در شبکه دیگر و برنامه دیگری قابل پخش نیست.
ضابطیان: فکر می‌کنم مربوط به تعامل و تعاریفی است که برنامه‌های مختلف دارند و شاید یک مقدار به دور از تواضع باشد اما کاری است که ما انجام می‌دهیم و آن استفاده به اندازه از موسیقی‌هاست. یک تِرَک موسیقی که پخشش از رسانه تعجب‌آور است را با مجوز فقط یک‌بار پخش می‌کنیم تا چند ماه بعد به سراغش نمی‌رویم، اما خیلی از دوستان تهیه‌کننده رادیو و تلویزیون به مجرد اینکه برای کاری مجوز می‌گیرند به طور مرتب آن را پخش می‌کنند که به ضد خودش تبدیل شده و همان‌هایی که به این کار مجوز داده‌اند به این نتیجه می‌رسند که درست نیست این کار تا این حد پخش شود و جلوی آن را می‌گیرند. اگر شما بدانید چه کاری را چه اندازه، کجا، چه زمانی و چقدر استفاده کنید تفاوت شما را با برنامه‌سازهای دیگر نشان می‌دهد و از این زمینه است که تلویزیون به ما اجازه پخش یکسری کارها را می‌دهد.
‌در واقع به دلیل اینکه از آثار افراطی استفاده نمی‌کنید مجوز پخش را می‌‌گیرید؟
ضابطیان: بله، ما مجوز پخش کارها را برای چندین بار داریم اما خودمان این کار را نمی‌کنیم.
صوفی: تلویزیون هیچ امتیازی برای رادیو هفت قایل نمی‌شود. همانطور که منصور گفت به مرور زمان با اطمینانی که از طرف مسوولان نسبت به برنامه ما ایجاد شده این مساله اتفاق افتاده است. طبیعتا خیلی از موسیقی‌هایی که امروز از برنامه ما پخش می‌شود شاید تا دو‌سال پیش این امکان وجود نداشت و ما هم به دنبال آن نبودیم. ذره‌ذره پیش رفتیم و این اطمینان را جلب کردیم و حال وقتی تصمیم می‌گیریم کاری را پخش کنیم این اعتماد وجود دارد و می‌دانند که هر کاری را به اندازه پخش می‌کنیم نه اینکه چون برنامه رادیو هفت است این اجازه به ما داده می‌شود.
‌اتفاقا منظور من این بود که به نظرم این راه می‌تواند راهی باشد برای برنامه‌ها و شبکه‌های دیگر که بتوانند موسیقی را مانند شما پخش کنند.
صوفی: به هر حال پخش این نوع موسیقی زحمت و به‌پیگیری نیاز دارد. شاید بعضی اوقات تنبلی همکاران ما در این‌سال‌ها بوده که همیشه از موسیقی‌هایی که در دسترس بوده و همه برنامه‌سازها استفاده می‌کردند را استفاده کرده‌اند. شاید باید بیشتر وقت می‌‌گذاشتند. خیلی از موسیقی‌هایی که در این‌سال‌ها از برنامه ما پخش شده و برای مخاطب عجیب بوده، کارهایی است که در سازمان مجوز پخش دارد اما کسی در آرشیو سازمان برای پخش این موسیقی‌ها اقدام نکرده است.
ضابطیان: دیکته بدون غلط، دیکته نانوشته است. وقتی شما تصمیم می‌‌گیرید موسیقی را به این صورت پخش کنید زحمت دارد. باید بروید و تعامل کنید و مجوز بگیرید، اعتماد جلب کنید که این سخت‌ترین بخش است و این ‌نظر در مدیران به وجود آورده شود که استفاده شما از این موسیقی‌ها درست است و اصلا خطرناک نیست. شاید همین موسیقی که ما در این ساعت پخش می‌کنیم اگر قرار باشد در ساعت دیگری از شبانه‌روز پخش شود غیرممکن باشد. اما موسیقی برای این ساعت شب انتخاب شده است. شاید اگر برنامه‌مان در ساعت دیگری بود اجازه پخش خیلی از این آهنگ‌ها را به ما نمی‌دادند. اما به هر حال درک درستی از زمان پخش موسیقی و محلش و اینکه شما این موسیقی را به چه متنی وصل می‌کنید و مجری چه توضیحی درباره آن خواهد داد به شما در کسب اعتماد کمک می‌کند.
‌ با تغییراتی که در برنامه در طول این چهار‌سال اتفاق افتاده اما همیشه آیتم‌های ثابتی دارید؛ متن‌های نوستالژیک و داستان‌هایی که فقط آدم‌هایش تغییر می‌کند. قصدی برای تغییر ساختار ندارید؟
ضابطیان: ممکن است اگر ساختار تغییر کند برنامه‌ خوبی شود اما دیگر رادیو هفت نیست. چند بار که تصمیم گرفتیم تغییراتی را ایجاد کنیم بلافاصله با فیدبک‌های منفی مردم روبه‌رو شدیم و ظاهرا مایلند همین ساختار را حفظ کنیم. ساختار تغییر نکرده اما در عین حال برنامه هم تکراری نشده و بیننده خودش را حفظ کرده است.
از طریق عوض کردن آدم‌ها...
ضابطیان: نه تنها آدم‌ها، به هر حال ما فرم گرافیکی برنامه را حفظ کرده‌ایم. والا بخش‌های مختلف مدام تغییر کرده؛ شاید به شکل ثابت به نظر بیاید که برنامه به بخش موسیقی، متن‌خوانی و قصه‌خوانی تقسیم شده اما در دل برنامه تغییراتی ایجاد شده و یکی از آن تغییرات حضور افراد جدید است.
‌اتفاقی که در برنامه‌های موفق مثل رادیو هفت می‌افتد این است که نمونه‌های شبیه به آن ساخته می‌شود. مثلا شبکه دو یا سه برنامه‌هایی مثل یادگاری‌ها را شبیه برنامه شما ساخته‌اند. به نظرتان این برنامه‌ها در تغییر ساختار شما برای اینکه شبیه آنها نباشید موثر نیست؟
ضابطیان: یک برند موفق که وارد بازار می‌شود ده‌ها برند که سعی می‌کنند شبیه به آن باشند وارد بازار می‌شود اما در نهایت مصرف‌کننده متوجه می‌شود این برند ممکن است در لحظه اول شبیه Sonyباشد اما وقتی دقت می‌کند می‌بیند Suny است. این به تصمیم مخاطب بستگی دارد که کدام برند را استفاده کند. الان هم اتفاق افتاده است. البته ما از این اتفاق استقبال می‌کنیم که برنامه آنقدر تاثیرگذار باشد که بتواند دیگران را به فکر بیندازد، اما خوشحال‌تر می‌شویم که چیزی به ما اضافه شود یعنی برنامه‌هایی ساخته شود که از رادیو هفت بهتر باشند اما متاسفانه این اتفاق نیفتاده. حتی در شبکه‌های استانی هم برنامه‌هایی ساخته شده که به‌نوعی تقلید صریح از برنامه رادیو هفت است. مایلیم که این اتفاق نیفتد.
زمانی بود که دو شبکه تلویزیون بیشتر نداشتیم و ساعت 10 شب خیلی از ماها برنامه قصه شب را گوش می‌کردیم. به‌نظرتان رادیو هفت تا چه اندازه جایگزین چنین برنامه‌هایی شده است یا اساسا دنبال این جایگزینی نبوده‌اید.
صوفی: اینکه انتخاب پایان شب مردم باشد طبیعی است که به‌عنوان یک برنامه‌ساز در زمان طراحی کار از همان ابتدا به این موضوع فکر می‌کنیم و قرارمان هم این بوده که بیننده یک ساعت آخر شب را با این برنامه بگذراند. فکر می‌کنم در چهار‌سال گذشته بخش زیادی از چیزی که فکر می‌کردیم براساس آمار و گزارش‌ها اتفاق افتاده اما اینکه توقع داشته باشیم مانند آن‌سال‌ها انتخاب همه دیدن برنامه ما باشد توقع بیجایی است، چون آن زمان دوشبکه بیشتر نبوده و رادیو، یک‌برنامه بوده و تنوعی وجود نداشته و این همه گستردگی رسانه‌ها نبوده و توقع بیجایی است اگر بخواهیم انتخاب همه، ما باشیم. اما به‌نظرم تاحد زیادی در چهار‌سال گذشته به خواسته‌مان رسیدیم که خیلی‌ها رادیو هفت را دیدند یا حداقل در طول هفته در اکثر شب‌ها یا شب‌هایی که به نظر خودشان برنامه به حال‌وهوایشان نزدیک‌تر بود برنامه را انتخاب کردند.
‌سوالی که همیشه برایم پیش آمده این است که در این مدت کسی از مخاطبان شما بوده که خودش پیشنهاد یک آیتم را بدهد و مورد استقبال شما قرار گیرد؟
صوفی: اینکه یک آیتم مشخص پیشنهاد شده باشد نه اما خیلی از ایده‌های ریز رادیو هفت از دکور یا ریزه‌‌کاری‌های برنامه یا ایده‌هایی که موضوعی بوده و هر پنجشنبه اتفاق افتاده از طرف مخاطبان بوده و به نظرم خیلی‌هایشان جذاب بوده و استفاده کرده‌ایم. مثلا در دکور استودیو شماره دو از کاغذهایی که گوینده‌ها به دست ‌می‌گیرند از ایده تا اجرای طرح کاغذ از طرف مخاطبان بوده مثلا بعضی‌ها ایده داده‌اند که به‌جای کاغذ ساده از کاغذ طرح‌دار استفاده کنیم یا بعضی‌ها داوطلب شده و به ما اضافه شدند و برای ما کارهای طراحی انجام دادند.
ضابطیان: کاری که امسال انجام دادیم انرژی‌ای بود که روی برندینگ برنامه گذاشتیم. به‌نظرم الان دیگر مردم رادیو هفت را به‌خوبی می‌شناسند و جایی نیست که مردم به‌عنوان برند با این برنامه برخورد نکنند. آرام‌آرام هم باید این برندینگ را تقویت کرده و هم به مسوولیت‌های اجتماعی‌مان به‌عنوان برنامه‌های تاثیرگذار بیشتر بها دهیم. بنابراین امسال برای اولین‌بار به‌عنوان یک برنامه تلویزیونی شروع به تبلیغات شهری کردیم. بیلبوردها و لن‌پوست‌ها در سطح شهر منتشر شد و اتفاق خوبی بود که در همه جا حضور داریم. همچنین در چند روز گذشته سایتمان را راه‌اندازی کردیم که در یکی، دو روز گذشته به‌شدت مورد استقبال قرار گرفته و در کل برنامه‌هایی برای شرکت در فعالیت‌های اجتماعی داریم که به‌موقع اعلام خواهد شد. همچنین امسال در صورت امکان، اجتماعی از بینندگان رادیو هفت در سراسر کشور خواهیم داشت.
‌بحث بیلبوردهای شهری اولین‌بار است که در مورد یک برنامه تلویزیونی اتفاق می‌افتد.
ضابطیان: دقیقا.
‌ اسپانسر خاصی دارید؟
صوفی: سیما در یکی، دو ‌سال گذشته مشکلات مالی داشته است. ‌سال گذشته رادیو هفت اسپانسر داشت و پیشنهادهایی هم داشته است. خود ما هم مواردی را رعایت می‌کنیم به واسطه اینکه رادیو هفت به علت فرم و نوع ارتباطش با مخاطب خیلی مایل نیست که هر اسپانسری وارد برنامه شود و شکل برنامه را تغییر دهد. خیلی از اسپانسرها که خواسته‌اند محصولشان را از طریق ما معرفی کنند اصلا شبیه به برنامه نبوده و برایمان خیلی مهم است که چه اسپانسری با ما همکاری کند.‌ سال گذشته بانک ملت با ما همکاری کرد و با نگاهی که بانک ملتی‌ها به رادیو هفت داشتند در کنار ما بودند و با وجودی که کاملا دیده شدند اما به علت نوع حضور این دیده‌شدن مخاطب را اذیت نکرد. امسال هم مذاکراتمان بر همین اساس است و برایمان مهم است که خود آن اسپانسر برندی باشد که در کنار ما قرار گیرد و به هم کمک کنند.
ضابطیان: طبیعی است که وقتی یک برنامه موفق می‌شود خیلی‌ها به فکر پولسازی می‌افتند اما واقعا برای ما پول‌ساختن خیلی ملاک نیست کمااینکه خیلی از پیشنهادها را رد می‌کنیم. از جمله الان خیلی مد شده که از طریق موبایل و فرستادن یک شماره مبالغی واریز می‌شود یا فلان کانون راه‌اندازی می‌شود که متاسفانه بعضی‌ها درگیر آن می‌شوند اما ما ترجیح می‌دهیم مشکلات مالی داشته باشیم تا از این راه‌ها پول دربیاوریم چون اعتمادی را که بین مردم ایجاد کرده‌ایم ارزان به دست نیامده که بخواهیم با چند میلیون‌تومان از دست بدهیم و ترجیح می‌دهیم اگر زمانی هم به مشکلات عجیب و غریب برخورد کردیم با بستن سنگ به شکممان برنامه را بسازیم تا اینکه به هر چیزی تن دهیم. اما خوشبختانه اسپانسرها خودشان علاقه‌مند به همکاری با ما هستند و در کنار اسپانسرهای بازاری که خیلی فراوانند اسپانسرهای فرهنگی هم کم نداریم و همیشه منتظر حمایت اسپانسرهای فرهنگی هستیم و خوشبختانه این صبر هم نتیجه داده و همیشه با بهترین اسپانسرها کار کرده‌ایم.
‌این‌طور که مشخص است از سمت سازمان کمک کمتری دریافت می‌کنید.
صوفی: الان چهار‌سال از برنامه گذشته و فقط در شش‌ماهه‌ سال قبل اسپانسر داشتیم و قبل از آن هزینه‌ها از طرف سازمان تامین می‌شد. به هر حال سازمان مشکلات مالی دارد اما امورات رادیو هفت با همین شرایط گذشته است.
‌خیلی از برنامه‌ها به عواملشان بدهکار هستند. این اتفاق برای شما نیفتاده است؟
صوفی: ما هم از این مشکلات مستثنا نبوده‌ایم. مهم این است که چطور منابع را مدیریت کنید. تا به حال خدا را شکر این ماجرا را گذرانده‌ایم.
ضابطیان: شاید این گفته شعاری باشد اما ما به یکی از چیزهایی که معتقدیم دعای مردم است. خیلی پیش آمده که در خیابان با مردم روبه‌رو می‌شویم و می‌گویند برنامه که تمام می‌شود ما دعایتان می‌کنیم. حتی افراد مذهبی از ما تشکر می‌کنند و می‌گویند شما باعث شدید در این ساعت فرزندان ما ماهواره تماشا نکنند. یکی دیگر می‌گوید از برنامه شما آرامش می‌گیرم. یکی با همسرش آشتی کرده یا دیگری تشویق شده که بنویسد. هر کسی تاثیری از برنامه ما گرفته و ما این انرژی‌های مثبت را به دعای خیر تعبیر‌ می‌کنیم. خواسته من این است که اگر گفته‌ام شعاری شد چاپ نکنید. لحظاتی بوده که واقعا دیده‌ایم چیزی ته حسابمان نیست و لحظه آخر پولی به دست ما رسیده که پیش عوامل شرمنده نشده‌ایم. نمی‌گویم تا به حال سختی نکشیده‌ایم اما تا حدی نبوده که نفسمان را بگیرد یا روی کیفیت برنامه تاثیر بگذارد.
 
http://sheklakveblag.blogfa.com/ پريسا دنياي شكلك ها
از کارت اهدای عضو تا وصیت نامه شفاهی
دوست دارم دیرتر بمیرم
 
امیرعلی نبویان/ نویسنده و بازیگر جوان.





 
 چقدر به مرگ فکر می‌کنید؟
 من در زندگی‌ام خیلی به مرگ فکر می‌کنم و هر دفعه که به یادش می‌افتم دلم می‌خواهد این اتفاق که وقوعش در زندگی هرکسی حتمی است برای من دیرتر رخ بدهد تا بتوانم بیشتر زندگی کنم. البته این فکر کردن هم در مواقع مختلف شدت‌های مختلفی دارد مثلاً در مواقعی که احساس خطر و ناامنی می‌کنم طبیعتاً بیشتر می‌شود، مثل مواقعی که سوار هواپیما می‌شوم. 
 
 چقدر برای مردن آماده‌اید؟
 وقتی به مرگ فکر می‌کنم، همیشه این سوال مهم به ذهنم می‌رسد که اگر خدا خواست که من بمیرم، آن وقت من با مردنم چه چیزهایی را از دست می‌دهم و چه چیزهایی را به دست می‌آورم؟ بعضی از مواقع در زندگی‌ام واقعاً آمادگی مردن را دارم و جواب‌های خوبی به این سوالم می‌دهم ولی در مجموع باید بگویم که نه، هنوز برای مردن آماده نیستم، چون کارهای بسیار بسیار زیادی است که انجام نداده‌ام و همچنین یک سری حساب کتاب‌هایی دارم که باید قبل مردنم صاف‌شان کنم، چه با خود خدا و چه با خلق خدا.
 
تا حالا وصیت‌نامه نوشتین؟
 نه، راستش را بخواهم بگویم حتی تا حالا به این که بخواهم چیزی به عنوان وصیت‌نامه بنویسم تا بعد از مرگم برای زنده‌ها خوانده شود، فکرم نکردم. چون در واقع من نه از لحاظ مادی و نه از لحاظ معنوی چیزی برای باقی گذاشتن از خودم برای دیگران ندارم و اگر حرفی هم داشته باشم معمولاً در بین نوشته‌هایم جا می‌دهم و مجموع نوشته‌هایم می‌توانند وصیت‌نامه‌ خوبی از من باشند.
 
 فرض کنید الان می‌خواهید برای خودتان یک وصیت‌نامه بنویسید و بخواهید در یک جمله ارزشمندترین نکته در زندگی‌تان که بتوانید آن را ثمره این سال های عمرتان بدانید را به بقیه بگوید تا در زندگی‌شان به آن توجه کنند چه جمله‌ای است؟
 مهم‌ترین نکته‌ای که می‌توانم برای افراد دیگر بعد از مرگم به یادگار بگذارم این است که کار امروز را به فردا نیندازند، من متأسفانه به شدت به این عادت بد مبتلا هستم و این احتمال را می‌دهم که بعد از مرگم هم کارهای زیادی را ناتمام گذاشته باشم و حتی یکی از خواسته‌هایم در وصیت‌نامه‌ام می‌تواند این باشد که بخواهم یک آدم را با خصوصیات نزدیک به خودم پیدا کنند و از او بخواهند که تمام کارهای ناتمام من را به پایان برساند.
 
بازهم عیدتون مبارکــــــــــــــــــــــــــــــــ
 
التماس دعا *
یاعلی(ع)
 
   
 
 
ر ا د ي و 7
رادیو۷ نام برنامه ای است که هرشب به جز جمعه ها از شبکه آموزش پخش می شود.راديو هفت تقریبا در طول برنامه از 10 تا 15 موضوع کوتاه چند دقيقه‌اي تشکيل مي‌شود که به مخاطب آرامشي شبانه را می دهد.

حضور ۶مجری برای هرشب با موضوعی متفاوت و همچنین قطعه ها وشعرها از زبان هنرمندان و چهره ها ی محبوب باعث جذابیت بیشتر برنامه شده است.

زمان پخش: از شنبه تا چهارشنبه ساعت۱۱تا ۱۲شب
پنجشنبه شبها 11 تا 1 بامداد

این برنامه به تهیه کنندگی: منصور ضابطیان- محمد صوفی می باشد

کارگردانان: منصور ضابطیان- محمد صوفی

طراح: منصور ضابطیان

نویسندگان: نیلوفر تهران فر(لاری پور) - شرمین نادری - امیرعلی نبویان - پوریا آذربایجانی - ساناز اقتصادنیا-احسان عمادی - زهرا الوندی - زهرا درمان، فریناز مختاری،رضا فیاضی و سارا كنعاني

شماره تماس:22652636- 22652719
پیامک : 30000704
پیامک بخش حضور کودکان در برنامه:30000703
ایمیل: info@radiohaft.com- radio7@irib.ir
صندوق پستي: 3355-14155